Notice: Trying to get property 'post_excerpt' of non-object in /var/www/vhosts/minber.ba/httpdocs/2020/wp-content/themes/minbertheme/templates/template_single_post.php on line 1084
Vijesti

Mijanmar zabranio zvaničnicima da govore ‘Rohinja’

478views

Mijanmar je zabranio svojim zvaničnicima da muslimansku manjinu zovu Rohinjama, insistirajući da se oni zovu “ljudi koji vjeruju u islam”.

Ovakva naredba stigla je iz Ministartsva informiranja, dok traje posjeta Yanghee Leea, specijalnog izvjestioca Ujedinjenih naroda za Mijanmar.

“Rohinja ili Bengali neće se koristiti tokom posjete Leea. Umjesto toga, koristit će se ‘ljudi koji vjeruju u islam u državi Rakhine'”, navodi se u pismu Ministarstva informiranja, koje je napisano 16. juna i označeno kao “tajna”.

“Etničke Rakhine zvat će se ‘ljudi koji vjeruju u budizam u državi Rakhina'”, dodaje se u pismu.

Sektaško nasilje

Očekuje se da će predstavnik UN-a posjetite mijanmarsku državu Rakhine krajem sedmice.

Budistički nacionalisti snažno se protive upotrebi riječi Rohinja za gotovo milion pripadnika muslimanske manjine, koja većinom živi u zapadnoj državi Rakhina u Mijanmaru, piše AFP.

Oni, umjesto toga, ovu grupu bez državljanstva označavaju kao “Bengali”, što je skraćenica za ljude iz susjednog Bangladeša, iako Rohinje žive u Mijanmaru već generacijama.

Mnoge vlade odbile su im dati državljanstvo.

Veliki broj Rohinja poginuo je u sektaškom nasilju od 2012. godine, a deseci hiljada su od tada raseljeni i žive u kampovima.

UN je u ponedjeljak upozorio da bi kontinuirano nasilje prema Rohinjama moglo prerasti u zločine protiv čovječnosti.

Izvještaj ureda za ljudska prava UN-a objavljen je u atmosferi nade da će nova Vlada Mijanmara koju vodi Aung San Suu Kyi i njena stranka pomoći da se okonča nasilje u državi Rakhine.

Razočarenje u Suu Kyi

Međutim, Suu Kyi je razočarala grupe za ljudska prava, izbjegavajući direktno govoriti o ovom problemu, tražeći “prostor” dok se pozabavi izgradnjom povjerenja u ovoj državi, pišu agencije.

Deseci hiljada Rohinja žive u kampovima i zabranjeno im je putovati, dok mnogi nemaju pristup osnovnoj zdravstvenoj pomoći i obrazovanju.

U izvještaju UN-a se navodi da su podvrgnuti raznim oblicima maltretiranja, koje provode sigurnosni zvaničnici, uključujući prisilne nestanke, hapšenja, mučenje, prisilni rad te pogubljenja.

(Agencije)