Nedostatak i smanjivanje imana

Piše: Haris ef. Hasičić

Kod nemalog broja Bošnjaka, pripadnost islamu i indikator imana je činjenica da ih je rodila majka muslimanka, te da nose jedno od lijepih muslimanskih imena koja se mogu naći u brojnim knjigama koje tretiraju tu temu i koje su štampane na našem području. Nikakav drugi indikator nije ni potreban! Upravo ta logika leži iza činjenice da su nam džamije prazne a kafane i kockarnice pune, te da se krade kako na najvišem, tako i na najnižem nivou. Takva logika pita: zašto dolaziti u džamiju kada sam musliman bez obzira šta činio i šta vjerovao?! Zašto dolaziti u džamiju kada me, kada umrem, isto čeka kao i onoga koji nije nikada ustajao sa sedžde?! Isti obredi dženaze, ista tradicija i isti folklor!

Bez obzira na našu stvarnost, tradiciju i folklor; iman i islam ipak ne počivaju na genetici i estetici imena! Brojni su argumenti koji govore o imanu i islamu i nedostatku ili smanjivanju istih.

O nedostatku imana onih koji krše Allahove naredbe govori hadis Abdullaha ibn Burejde r.a. koji prenosi da je Allahov poslanik s.a.v.s rekao:

الْعَهْدُ الَّذِي بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمُ الصَّلاَةُ فَمَنْ تَرَكَهَا فَقَدْ كَفَرَ

Ugovor između nas i njih (munafika) je namaz. Ko ga izostavi, postao je nevjernik.“ (Tirmizi, 2621; Nasai, 463; Ibn Madže, 1132; Daruselam – sahih) Ili predaja Abdullaha ibn Šekika El Ukajlija koji je rekao:

كَانَ أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم لاَ يَرَوْنَ شَيْئًا مِنَ الأَعْمَالِ تَرْكُهُ كُفْرٌ غَيْرَ الصَّلاَةِ

„Muhamedovi s.a.v.s. ashabi su smatrali da od djela, ukoliko se izostavi, ni jedno drugo ne izvodi iz vjere osim namaz.“ (Tirmizi, 2622; Daruselam – sahih)  Ove dvije predaje su lijep argument onima koji govore da je muslimanu dovoljno imati „čisto srce“!

O nedostatku imana onih koji se ne čuvaju Allahovih zabrana govori hadis Ebu Hurejre r.a. koji prenosi da je Allahov poslanik s.a.v.s rekao:

لاَ يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَسْرِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَالتَّوْبَةُ مَعْرُوضَةٌ بَعْدُ

Bludnik, dok čini blud, nije vjernik; kradljivac, dok krade, nije vjernik, niti je neko, dok pije alkohol, vjernik. Međutim, (ako uradi nešto od toga), ostavljena mu je mogućnost pokajanja.“ (Buhari, 6810; Muslim, 57; Ebu Davud, 4689; Nasai, 4871) Još jedna predaja, Ebu Bekra Abdu Rahmana ibn Harisa koji prenosi od svoga oca, govori o ovome:

تَنِبُوا الْخَمْرَ فَإِنَّهَا وَاللَّهِ لاَ يَجْتَمِعُ الإِيمَانُ وَإِدْمَانُ الْخَمْرِ إِلاَّ لَيُوشِكُ أَنْ يُخْرِجَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ

„Izbjegavaj alkohol, jer, tako mi Allaha, iman i ovisnost o alkoholu ne mogu koegzistirati, već će ubrzo jedno istjerati drugo.“ (Nasai, 5666; Daruselam – sahih) Ove predaje su indikator alarmantnosti situacije u kojoj se nalazi naš narod. Naime, ne da ima onih koji piju, varaju i kradu među onima koji nikada nisu prešli džamijski prag, takvih nažalost ima i među onima koji slove za dobre vjernike.

Iako suprotno uvriježenom mišljenju velikog broja dobrih muslimana, iman se smanjuje i povećava i nije zagarantiran. Od ključne je važnosti u razumijevanju problema slabljenja imana i njegovog liječenja činjenica da se iman povećava i smanjuje. Mišljenje je Ehli Suneta da je iman izgovor jezika i ubjeđenje srca, koje se manifestira djelima, povećava pokornošću, a smanjuje grijehom. Ova se definicija može argumentirati brojnim Allahovim riječima:

الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

„Onima kojima se – kada su im ljudi rekli: ‘Neprijatelji se okupljaju zbog vas, pa pazite ih se!’ – vjerovanje povećalo, pa su kazali: ‘Nama je Allah dovoljan, a divan je On Zaštitnik!’“ (Kur’an, Ali Imran, 173); ili riječima Uzvišenog:

أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَٰذِهِ إِيمَانًا

“a kome je od vas ovo iman povećalo” (Kur’an, Tevbe, 124); ili riječima Uzvišenog:

لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا

”…da bi im se iman povećao” (Kur’an, Feth, 4).

Također, gornja definicija se može argumentirati brojnim riječima Allahovog poslanika s.a.v.s. Od Ebu Seida El Hudrija r.a. se prenosi da je Allahov poslanik s.a.v.s. rekao:

مَنْ رَأَى مِنْكُمْ مُنْكَرًا فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ، فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ، فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِهِ، وَذَلِكَ أَضْعَفُ الْإِيمَانِ

„Ko od vas vidi neko loše djelo neka ga ukloni rukom; ako nije u mogućnosti, neka to uradi jezikom; pa ako i to ne može, neka onda prezire svojim srcem, a to je najslabiji iman.” (Muslim 49; Ebu Davud, 1140; Nasai, 5008; Ibn Madže, 4013); također predaja:

Zaista se  iman troši u prsima jednog od vas kao što se troši odjeća, pa molite Allaha da obnovi iman u vašim srcima.“ (Hakim; Tabarani; Albani, Sahihu Džamia, 1590); te predaja:

Nijedno srce nije bez oblaka, kao što su oblaci preko Mjeseca, pa kada Mjesec svijetli, oni ga prekriju i izgubi se njegova svjetlost, a kada ih ponovo nestane, Mjesec opet zablista.“ (Ebu Nuajm, El Hil’je, 2/196, Silsile Sahiha, 2268) Slabljenje imana se javlja npr. kada vidimo različite razvrate koji se uvelike prakticiraju po ulicama kako grada tako i sela. Kada previše gledamo te razvrate nađemo se u situaciji da nam postane svejedno da li se oni rade ili ne, odnosno drugačije rečeno: odrvenimo. To je jak indikator slabog imana! S druge strane, povećanje imana vidimo kada se osamimo sa Kur’anom ili na noćnom namazu ili kada dođe mjesec ramazan i predamo se ibadetu Uzvišenom Allahu.

Neki od selefa kažu: “Od pravilnog razumijevanja vjere je da mu’min pazi na svoj iman i na ono što ga umanjuje.“ Postavlja se pitanje: šta raditi kada osjetimo da nam iman slabi? Odgovor na to pitanje bi bio preopširan za ovaj tekst, no početke odgovora možemo pronaći u dva hadisa Allahovog poslanika s.a.v.s. Od Ebu Umame r.a. se prenosi da je Allahov poslanik s.a.v.s rekao:

مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَأَبْغَضَ لِلَّهِ وَأَعْطَى لِلَّهِ وَمَنَعَ لِلَّهِ فَقَدِ اسْتَكْمَلَ الإِيمَانَ

Ko bude volio radi Allaha, prezirao radi Allaha, davao radi Allaha i zabranjivao radi Allaha, taj je upotpunio iman.“ (Ebu Davud, 4681; Tirmizi, 2713; Albani – sahih); te hadis Enesa r.a. koji prenosi da je Allahov poslanik s.a.v.s rekao:

ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلاَوَةَ الإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا، وَمَنْ أَحَبَّ عَبْدًا لاَ يُحِبُّهُ إِلاَّ لِلَّهِ، وَمَنْ يَكْرَهُ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ، كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ

Kod koga bude troje, osjetit će slast imana: onaj kome od Allaha i Njegova poslanika nema niko draži; onaj koji voli drugog čovjeka samo zbog Uzvišenog Allaha i onaj koji prezire da se povrati u nevjerstvo, pošto ga je Allah spasio, onako kao što prezire da bude bačen u vatru.“ (Buhari, 21; Muslim, 43; Tirmizi, 2624; Nasai, 4987)

Molim Uzvišenog Allaha da nam omili iman a omrzne kufr.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Print Friendly  Nedostatak i smanjivanje imana pf button both



X